Blog

21
April

kunst opsnuiven. Uit Zakkenvullers en laaienlichters.

Rate this item
(0 votes)

Vandaag het begin van een serie door mij geschreven verhalen over het wel en wee van onze Larense kunsthandel, getiteld : zakkenvullers en laaienlichters.

Kunst opsnuiven. Dat er niet altijd klanten zijn die iets willen kopen moge duidelijk zijn. Het merendeel zijn de mensen die zomaar even binnenlopen, de mogen we even rondkijken mensen, niets mis mee, maar er zijn er ook een aantal bij die totaal niet in kunst zijn geintereseerd en zulks demonstreren door nadrukkelijk met hun rug naar de schilderijen te gaan zitten.

Het zijn mensen die bij hun eerste bezoek, lang geleden, mijn vriendelijke ontvangst hebben geinterpreteerd als een levenslange uitnodiging om elke week te verschijnen en dan uren te blijven zitten.Na zo'n zitsessie wordt ik altijd wat baldadig en roep dan luid " ik verkoop tegenwoordig schilderijen hoor , kijk maar eens achter je " Oh ja, is het droge antwoord, voordat men eindelijk ophoepeld. Ook krijg ik mensen, die heel geinteresseerd naar binnen lopen, een vluchtige blik op de collectie werpen om vervolgens te gaan zitten. He, he, het is hier beter dan buiten, begint zo'n gesprek meestal. Op mijn vraag of hij, het is meestal een man, de schilderijen mooi vindt, krijg ik het antwoord "dat zal wel hoor, ik heb er geen verstand van, maar m'n vrouw is aan het winkelen, je kent dat wel, winkeltje in - winkeltje uit, dus ik zeg tegen m'n vrouw na het zoveelste winkeltje, ik ga es effe in dat zaakie daar kijken, m'n voeten doen zeer. " Is-ter geen koffie ? Nee ? Kale boel hier, Maar enfin, uitgebreid begint meneer te vertellen, over voetbal en de economie en de tuin en de overlast met de buren. Er komt geen einde aan, na een hele poos komt mevrouw binnen, beladen met pakjes. Ga je mee ? vraagt ze haar wederhelft. Als het echtpaar bijna buiten is, hoor ik nog net, oh ja, dag meneer. Ook verschijnen er mensen, die je van alles van de wand en uit de etalage laten halen, mooi meneer, heel mooi, ja en die vind ik ook heel mooi en wat kost zoiets nou. En na het noemen van de prijzen, prima, prima. Nou dit schilderij en dat schilderij (natuurlijk de duurste) mag U voor me apart zetten, die ga ik kopen, als ik de loterij gewonnen heb, kom ik ze wel ophalen. De kunst is dan vooral vriendelijk te blijven en na het vertrek van de klant alles zuchtend weer op zijn plaats te hangen. Na zo'n dag ben ik natuurlijk gaar, maar zoals altijd bij mij, zit het venijn in het staartje. een uur voor sluitingstijd komt er een man de galerie binnengestoven, hoogrood van gelaat, duidelijk een probleem hebbend. Ik begroet hem vriendelijk en vraag waarmee ik hem van dienst kan zijn. Met een toilet perst hij eruit. Omdat ik de beroerdste niet ben wijs ik hem mijn kleine toilet achterin de winkel. Na een tijdje wordt ik omgeven door geuren en geluiden. Opgelucht komt de man weer tevoorschijn. Bedankt he. zonder een blik op de schilderijen te werpen gaat hij weer naar buiten. Meteen daarop gaat de deur weer open en een echt Larense dame komt binnen. Even de geur van kanst (lees kunst) opsnuiven, roept ze en meteen neemt ze een diepe teug. Geinteresseerd kijk ik haar aan, het stinkt van jewelste naar poep. Heeeeerlijk is het commentaar en weg is ze weer. Ik schiet in de lach en besluit dat het welletjes is voor vandaag, gauw de frisse lucht in.

Lezen 655 times Last modified on Tuesday, 21 April 2015 14:14

Webdesign

copyright nu compleet 511x298Ik fotografeer o.a. voor :

logo bruisend ankeveen  
   
logo theater voor website  
   

 

logo pkamp voo website    

 

 

 

 

Update


  

 

miniatuur  
   

 

Statistieken

2571196
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige Week
Deze Maand
Vorig maand
Totaal
122
697
4814
350865
10255
11351
2571196